Was will das Weib
Dear Henry,
Zelfs de vader van de psychoanalyse Freud, had na decennialang onderzoek nog niet het flauwste vermoeden van wat een vrouw nu precies wil. ’Was will das Weib’! Henry, jij als man van de wereld zou toch beter moeten weten dan deze vraag aan een vrouw te stellen! Als wij vrouwen al weten wat we willen, dan hebben we op z’n minst moeite om dit duidelijk over het voetlicht te brengen. Dus laat mij het in al mijn onduidelijkheid toch proberen.
Om te beginnen zijn wij op zoek naar die ridder op het witte paard. Een held die ons het hof maakt. Ja hoor, mannen, lekker ouderwets. Geef ons het gevoel dat we de meest bijzondere vrouw op aarde zijn voor jou en je bent al voor de helft binnen. En dat, Henry, is de reden dat er verliefdheid bestaat. Zonder verliefdheid geen roze bril. En zonder roze bril geen ridder op het witte paard maar een roestig harnas op een kreupele pony. Tegen de tijd dat de verliefdheid is weggeëbd en ze de man ziet voor wie hij werkelijk is, dan is er hopelijk iets anders voor in de plaats gekomen.
En daar gaat het nu om. Wat komt er voor in de plaats. De man in kwestie heeft de eerste maanden werkelijk zijn best gedaan om de vrouw van zijn keuze te veroveren. Om welke redenen blijft zo’n vrouw dan hangen? Het nieuwtje is eraf. De roze bril heeft plaatsgemaakt voor misschien wel een zonnebril. (Zoveel liefde en geluk doet pijn aan haar ogen) Maar meestal heeft de roze bril plaatsgemaakt voor het ‘gewone’ leven. En wat maakt een man dan goed relatie-voer.
Een vrouw, Henry, wil betrouwbaarheid. Wederom biologisch bepaald. Hoewel de afgelopen decennia gebleken is dat vrouwen uitstekend voor zichzelf kunnen zorgen willen vrouwen zeker weten dat manlief er is wanneer ze hem nodig heeft. En met nodig hebben bedoel ik inderdaad die arm om haar heen, die brede schouder, degene die zegt dat alles wel weer goed komt. Een balans in zekerheid en spanning. En daarnaast nog waardering, liefde, respect. Kortom, betrokkenheid naar elkaar toe. Eigenlijk is het allemaal niet zo moeilijk….. Of toch wel?
Want, ja, dan heeft de vrouw deze man en dan? Dan gaat ze lopen klagen, zaniken en zeuren. De ‘spannende man’ is onbetrouwbaar, de ‘betrouwbare man’ is saai, de ‘behulpzame man’ herschikt de keukenkasten niet op de juiste manier. Maar, Henry, neem een vrouw haar lijden niet af, want het is het enige waarin zij groots kan zijn.
Henry, even over jaloezie, een alles verterende emotie. Is jaloezie een uiting van eigen onzekerheid of is het ook een bindmiddel tussen partners?
